3 marca 1906, Kraków - 11 maja 1976, Gdańsk
Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim przeniósł się do Lwowa, gdzie do wybuchu II wojny światowej był kustoszem w Muzeum Narodowym. W 1946 r. rozpoczął pracę jako kierownik Muzeum Miejskiego w Gdańsku. Dwa lata później, po przekształceniu w Muzeum Pomorskie (potem Muzeum Narodowe w Gdańsku) został powołany na stanowisko dyrektora. Pełnił tę funkcję do przejścia na emeryturę w 1970. Za jego kadencji przeprowadzono kompleksową odbudowę gmachu głównego MNG oraz reorganizację struktury i poszerzenie Muzeum o nowe działy, m.in. Oddziału Sztuki Nowoczesnej w Pałacu Opatów w Oliwie. Zorganizował oddziały Etnografii oraz Morski, które z czasem przekształcono w samodzielne muzea.
Był zaangażowany w proces rewindykacji Sądu Ostatecznego Memlinga i innych dzieł sztuki.
Działał w Radzie Muzealnej i Konserwatorskiej przy Ministrze Kultury, a także w organizacjach: ICOM, Towarzystwo Przyjaciół Nauki i Sztuki w Gdańsku i PTTK.
Do SHS został przyjęty w 1945 r. i działał do 1976 r.
Początkowo był członkiem Oddziału Krakowskiego. Gdy utworzono Oddział Gdański w 1955 r., został jego pierwszym prezesem. Od 1957 do 1960 r. działał w Komisji Konserwatorskiej, a następnie, do 1975 r. w Komisji Kwalifikacyjnej.
Zaangażowany w prace Zarządu Głównego SHS, w latach 1954–1960 członek Sądu Koleżeńskiego.
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
1954 Złoty Krzyż Zasługi
1965 Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za wybitne osiągnięcia artystyczne i popularyzatorskie
1965 Nagroda Państwowa II stopnia za całokształt pracy w muzealnictwie
1970 „Order Stańczyka” nagroda miesięcznika „Litery”
1971 Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami”
1971 Odznaka Honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”
Gdańsk. Jego dzieje i kultura, Warszawa 1969 [współautor]
Kraków – Studium obrazu miasta, Kraków 1936.