23 kwietnia 1930, Lubiewo - 2 sierpnia 2024, Gdańsk
Po otrzymaniu święceń kapłańskich pracował kolejno w kilku parafiach jako wikariusz, jednocześnie angażował się w działalność społeczną. Upominał się o prawa dla krzywdzonych i prześladowanych, wskutek czego w 1966 r. został prewencyjnie aresztowany, czego powodem było otoczenie opieką duszpasterską członkiń Ruchu Szensztackiego - wiele z nich było Niemkami, które pozostały w Gdańsku po zakończeniu wojny. W latach 1965-1971 był duszpasterzem akademickim w Gdańsku.
Po uzyskaniu magisterium z historii sztuki na podstawie pracy Architektura i wystrój plastyczny ołtarza głównego w katedrze oliwskiej, w roku 1971 wyjechał do Republiki Federalnej Niemiec, gdzie przebywał kolejnych siedem lat. W 1978 r. obronił pracę doktorską na Uniwersytecie w Karlsruhe, w której wykazał, że ołtarz główny katedry oliwskiej jest dziełem Andreasa Schlütera. W tym samym roku wyjechał do Szwajcarii, gdzie pozostał do śmierci.
Od 1979 r. był profesorem w Kantonsschule Kollegium Schwyz w Zurychu. Pełnił także funkcję konserwatora przy tamtejszym Muzeum Diecezjalnym.
Został przyjęty do Oddziału Gdańskiego SHS 28 czerwca 1971 r. i skreślony z listy członków 1 stycznia 1980 r.
Nekropolia Oliwska, Pelplin 2004
Architektura i wystrój plastyczny ołtarza głównego w katedrze oliwskiej
Der Hochaltar der Kathedrale in Oliva. Ein Werk von Andreas Schlüter, Gdańsk 1980
Oliva. Führer durch die Kathedrale und das ehemalige Kloster, Gdańsk 1994
Kronika parafii (katedralnej) w Oliwie (1904–1945), Gdańsk 1998
Oliwa wczoraj i dziś. Przewodnik po zabytkach katedry i byłego klasztoru, Gdańsk 2001
Konwent oliwski (1186–1831)
Święta Oliwa z Anagni: wprowadzenie jej kultu w Oliwie, 2013