14 grudnia 1931, Baranowicze, dawny pow. nowogródzki - 3 stycznia 1999
Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie otrzymała dyplom magistra w zakresie zabytkoznawstwa i konserwatorstwa. Po zakończeniu studiów podjęła pracę w Muzeum Sztuki w Łodzi. Nakaz pracy, jaki otrzymał jej mąż – lekarz wojskowy – sprowadził rodzinę do Elbląga. W 1956 r. została zatrudniona jako asystentka w elbląskim muzeum. Od marca 1961 r. pełniła obowiązki kierownika placówki, w tym czasie jeszcze podległej Muzeum Pomorskiemu w Gdańsku. Dzięki jej staraniom Muzeum w Elblągu uniezależniło się w 1963 r., a ona sama została kierownikiem instytucji. Walczyła o nową siedzibę dla muzeum, co udało się jej osiągnąć na obchody Roku Kopernikowskiego w 1973. Rok później ustanowiono stanowisko dyrektora, które Milewska objęła i pełniła do 1975 r.
Zaangażowana w działalność w zakresie popularyzacji wiedzy na temat historii i dziejów sztuki elbląskiej. Należała do grupy założycieli elbląskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego powołanego w 1957 r. Brała czynny udział w pracach komitetu redakcyjnego „Rocznika Elbląskiego”.
Po przeprowadzce do Gdańska w 1975 r. początkowo została zatrudniona w Centralnym Muzeum Morskim, jednak szybko przeniosła się do Muzeum Narodowego w Gdańsku. Tam kierowała działem naukowo-oświatowym, a od 1977 r. działem Malarstwa Dawnego. W 1981 r. otrzymała stanowisko wicedyrektora ds. naukowych, a dwa lata później objęła stanowisko dyrektora Muzeum Narodowego. Funkcję tę pełniła do czasu przejścia na emeryturę w 1988 r. Doprowadziła do remontu i adaptacji spichlerza Opackiego w Oliwie na cele oddziału Etnografii i dokończyła starania o przeznaczenie Pałacu Opackiego w Oliwie na ekspozycję sztuki współczesnej.
W swoim dorobku skupiała się na badaniu sztuki Gdańska i Elbląga. W okresie pracy w Gdańsku opublikowała kilka prac na temat malarstwa Pomorza Gdańskiego. Wówczas opracowała też koncepcję rekonstrukcji wnętrza Bazyliki Mariackiej w Gdańsku.
Działała w SHS i Towarzystwie Historycznym w Elblągu. W ostatnich latach życia aktywnie uczestniczyła w pracach gdańskiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Wilna i Ziemi Wileńskiej.
Przyjęta do Oddziału Gdańskiego SHS 1 czerwca 1957 r. Była członkinią do 1991 r.
Pełniła funkcję członkini zarządu oddziału w latach 1977–1981, w latach 1977–1979 prowadziła Sekcję Popularyzatorską, zasiadała też w Komisji Kwalifikacyjnej (1983–1991).
1985 Medal 40-lecia Polski Ludowej
Wieko skrzyni z panoramą Gdańska Jana Kriega z około 1620 roku, „Gdańskie Studia Muzealne”, 1981
Odnaleziony portret patrycjuszki gdańskiej Andrzeja Stecha ze zbiorów Sierakowskich w Waplewie, „Gdańskie Studia Muzealne”, 1985
Nieznany portret Krzysztofa von Suchtena z 1507 w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, „Gdańskie Studia Muzealne”, 1995
Kartoteka SHS