19 lutego 1931, Września - 6 grudnia 1981
W 1950 r. rozpoczął studia historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i kontynuował je na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i tam, w Katedrze Historii Sztuki, podjął pracę po uzyskaniu dyplomu magistra historii sztuki w 1955 r. Od 1960 r. odbywał studia aspiranckie w Wyższej Szkole Architektury i Budownictwa w Weimarze. W 1962 r. na Uniwersytecie w Greifswaldzie obronił pracę doktorską Rozwój szczytów architektury gotyckiej ziemi chełmińskiej i Pomorza Gdańskiego 1250-1450, napisaną pod kierunkiem prof. Karla Heinza Clasena. W 1963 r. po nostryfikacji tytułu powrócił do pracy w Katedrze Historii Sztuki UAM.
Od 1 grudnia 1965 r. pracował w Muzeum Okręgowym w Toruniu na stanowisku inspektora muzealnego, później do 31 grudnia 1966 na stanowisku kustosza – kierownika Działu Naukowo-Oświatowego. Zorganizował w tym czasie wystawy Ex libris Młodej Polski ze zbiorów Feliksa Wagnera z Poznania, grafiki współczesnej oraz malarstwa Władysława Lama. Przygotował również program działania Uniwersytetu Kultury i cykl wystaw popularyzujący problematykę plastyki współczesnej. Równocześnie wykładał historię sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej (do 1968 r.). Od 1966 do 1969 r. był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, następnie ponownie podjął pracę na Uniwersytecie w Poznaniu.
W kwietniu 1970 r. otrzymał przeniesienie służbowe na stanowisko dyrektora Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Dbał o rozbudowę i popularyzację słupskiej kolekcji prac Stanisława Ignacego Witkiewicza, dokonał licznych. Był kuratorem wystaw grafik i ekslibrysów Twórcy i formy poświęconych twórczości m.in. Andrzeja Stecha, Andrzeja Strumiłły, Józefa Wilkonia, Władysława Ślewińskiego.
W latach 1973–1975 był również adiunktem w Zakładzie Filologii Polskiej Wyższej Szkoły Nauczycielskiej/Pedagogicznej w Słupsku.
1 marca 1979 r. został powołany na stanowisko dyrektora Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie. W Gnieźnie równie aktywnie uczestniczył w życiu społeczno-kulturalnym miasta, wspierał ideę rozwoju lokalnego ośrodka archeologicznego. Za jego kadencji tamtejsze muzeum pokazało szereg wystaw cieszących się uznaniem krytyków i widzów, m.in. Sztuka Krakowa od Młodej Polski do współczesności, Matejko – historiograf Polski, Drogi do niepodległości.
Przyjęty do Oddziału Gdańskiego SHS 1 stycznia 1969 r., był jego członkiem do śmierci w 1981 r.