21 marca 1943, Olkusz - 8 listopada 2020, Olkusz
Po ukończeniu studiów na KUL została zatrudniona Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, a stamtąd oddelegowano ją do pomocy w biurze wojewódzkiego konserwatora zabytków w Katowicach. Powierzono jej m.in. nadzór nad archiwum zakładowym. W 1973 ukończyła Studium Konserwacji Zabytków na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W listopadzie 1974 została kierownikiem Biura Badań i Dokumentacji Zabytków w Katowicach. Pracowała tam do 1981 r. W 1979 była w gronie założycieli oddziału katowickiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki.
W 1985 wygrała konkurs na stanowisko wojewódzkiego konserwatora zabytków w Katowicach. Podczas jej kadencji prowadzono prace m.in. w oficynie pałacu w Będzinie-Gzichowie, zamku w Raciborzu, obiektach w skansenach w Chorzowie i Lipowcu, pałacu w Pilicy, ruinach zamków w Rabsztynie, Ogrodzieńcu, Smoleniu i Sławkowie. Restaurowano także mury miejskie w Żorach, Gliwicach i Raciborzu. Prowadzono badania średniowiecznego zamku w Sławkowie, zakończone utworzeniem w 1988 tam rezerwatu archeologicznego.
Rozpoczęła wpisywanie do rejestru zabytków obiektów modernistycznych, np. zakład kąpielowy w Bytomiu, Kościół św. Kazimierza Królewicza w Katowicach i budynek Domu Handlowego „Ikar” w Gliwicach. W 1987 r. udało się jej doprowadzić do końca sprawę objęcia ochroną pozostałej części osiedla Giszowiec.
Za jej kadencji miało miejsce kilka spraw kontrowersyjnych, m.in. zgoda na zajęcie części terenów zabytkowego Parku im. T. Kościuszki w Katowicach pod budowę autostrady A4 czy jakość prac prowadzonych w zespole pałacowo-klasztornym w Rudach. Był to pretekst do działań, które doprowadziły do odejścia Krystyny Zgrzebnickiej ze stanowiska wojewódzkiego konserwatora zabytków w 1991 r.
W latach 1992–1995 pełniła funkcję miejskiego konserwatora zabytków w Bielsku-Białej.
W SHS (Oddział Krakowski) od 1 kwietnia 1974 r. w 1979 r. przeniosła się do Oddziału Górnośląskiego, była w gronie założycieli tego oddziału. Wykreślona z listy w 1993 r.