24 grudnia 1935, Gdynia - 14 stycznia 2017
Urodził się 24 grudnia 1935 r. w Gdyni. Rodzice w 1952 r. przenieśli się do Lublina. Oboje architekci, uczestniczyli w przygotowaniu planu urbanistycznego miasta.
Marek Kaszycki skończył Liceum Technik Plastycznych w Gdyni-Orłowie, z tytułem technika sztuk plastycznych w zakresie fotografii. Studia podjął na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1961 r. obronił pracę magisterską Trzynastowieczna architektura kościoła Św. Jana w Toruniu, napisaną pod kierunkiem prof. dr. Jerzego Remera.
Pracę zaczął w Toruniu, gdzie odbył staż w biurze Miejskiego Konserwatora Zabytków (1961–1962), w tym czasie na zlecenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków razem z żoną Laurencją prowadził prace konserwatorskie przy różnych zabytkach – np. przy odsłanianiu polichromii w zamku Bibersteinów w Żarach.
W 1964 r. rozpoczął pracę jako asystent w Zakładzie Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie. Po pięciu latach przeniósł się na Wydział Historii Sztuki Akademii Teologii Katolickiej (obecnie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) w Warszawie, gdzie prowadził wykłady i ćwiczenia z konserwacji zabytków, technologii i techniki sztuk plastycznych oraz rysunku inwentaryzacyjno-pomiarowego zabytków architektury. W roku 1973 został zatrudniony w Muzeum Ruchu Spółdzielczego w Polsce z siedzibą w Nałęczowie jako kustosz i zastępca kierownika.
W 1976 roku rozpoczął działalność w Miejskim Zarządzie Budynków Mieszkalnych w Lublinie jako specjalista do spraw naukowo-konserwatorskich, a cztery lata później przeszedł do Zarządu Rewaloryzacji Zabytkowego Zespołu Miasta Lublina i m.in. nadzorował renowację gotyckich polichromii w Kaplicy Zamkowej.
W listopadzie 1981 r. został zatrudniony na stanowisku kustosza w Muzeum–Pałacu w Kozłówce (od 1992 r. Muzeum Zamoyskich w Kozłówce). Z placówką tą pozostał związany aż do przejścia na emeryturę, w końcu 2000 r. Zajmował się opracowaniem muzealnych zbiorów fotografii zabytkowej oraz działalnością oświatową. W 1988 r. został awansowany na kierownika Działu Naukowo-Oświatowego Muzeum. W następnym roku, w ramach podnoszenia kwalifikacji, ukończył Podyplomowe Studium Muzeologiczne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Był aktywnym członkiem różnych organizacji. Na studiach należał do Zrzeszenia Studentów Polskich, był także przewodniczącym Koła Naukowego Konserwatorów przy UMK w Toruniu. Od 1971 roku działał w Lubelskim Oddziale Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Od początku lat osiemdziesiątych należał do Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków Oddział Lublin, a od roku 1994 pełnił w nim funkcję wiceprezesa. W roku 1988 został powołany przez Wojewodę Lubelskiego w skład Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Lublinie.
Przyjęty do SHS (Oddział Lubelski) 28 czerwca 1971 r.
Był członkiem zarządu oddziału w latach 1973–1975; w kolejnych dwóch latach zasiadał w Komisji rewizyjnej. W latach 1977–1979 pełnił funkcję sekretarza, a w latach 1981–1983 wiceprezesa oddziału.
1979 Złota Odznaka „Za Opiekę nad Zabytkami”
Kartoteka SHS